1. สภาวะของสุขเลวที่ยังโทษภัย : ดร.ใจเพชร กล้าจน (หมอเขียว) อธิบายว่า "สุขเลว" มีลักษณะสำคัญ คือจะเข้ามาบดบังความจริง ทำให้คนเรามองเห็นสิ่งที่เป็นทุกข์หรือเป็นโทษแท้ ๆ  กลายเป็นความสุข เช่น ผู้ที่ติด "สุขเลว" ในการสูบบุหรี่ จะรู้สึกหงุดหงิดเป็นทุกข์เมื่อไม่ได้สูบ ทั้ง ๆ ที่ร่างกายกำลังได้รับอากาศบริสุทธิ์ ก็กลับรู้สึกหงุดหงิดเป็นทุกข์ แต่พอไปสูบควันพิษแท้ ๆ กลับรู้สึกสดชื่น

2. การรับรู้ของประสาทรูปในผู้ที่เลิกสิ่งเสพติด : สำหรับผู้ที่สามารถลดละเลิกการเสพสิ่งที่เป็นพิษได้สำเร็จ (เช่น เลิกบุหรี่หรือเลิกเนื้อสัตว์) ร่างกายจะพัฒนา "พลังกุศลและประสาทรูปที่ดี" ทำให้รับรู้กลิ่นเหม็นคาว หรือเกิดอาการไม่สบายตัวเพื่อเตือนภัยได้รวดเร็วกว่าคนที่ยังติดอยู่

3. การมีจิตใจที่ผาสุกในการปฏิบัติธรรมเกิดจากการทำให้ทุกสิ่งรอบตัวเป็นไปตามความต้องการของตนเอง และหลีกเลี่ยงสถานการณ์ที่ทำให้เกิดความไม่พอใจ เพื่อไม่ให้จิตใจเกิดความทุกข์หรือความหวั่นไหว

4. พระพุทธเจ้าทุก ๆ พระองค์ทรงเคยมีสภาวะ "ท้อพระทัย" ในการสั่งสอนธรรมะช่วงแรก เนื่องจากทรงเล็งเห็นว่าผู้ที่ถูกครอบงำด้วยสุข-ทุกข์เลว จะเรียนรู้ความจริงได้ยากมาก เพราะมองสิ่งที่เป็นประโยชน์ว่าเป็นโทษ และมองสิ่งที่เป็นโทษว่าเป็นประโยชน์

5. อรัญญสูตร (พระไตรปิฎก ฉบับหลวง: เล่มที่ 15 ข้อ 21–22) ชี้ให้เห็นว่า การจมอยู่กับความกังวลในอนาคตและอดีตจะทำให้ชีวิตและจิตใจซูบซีดแห้งเหี่ยวลง เหมือนต้นอ้อสดที่ถูกถอน

6. "วรรณะ" ที่ผ่องใสในพระสูตรนี้ มีรากฐานสำคัญมาจากสภาพจิตใจที่ดี

7. การที่ภิกษุ "เลี้ยงตนด้วยปัจจัยที่เกิดขึ้นเฉพาะหน้า" หมายถึงการยินดีตามมีตามเกิดโดยไม่ใช้ปัญญาพิจารณา และยอมรับทุกสิ่งที่เข้ามาโดยไม่มีข้อเงื่อนไข

8. ความกลัวในจิตใจของมนุษย์ จะลดลงหรือหมดไปได้ ไม่ใช่เพราะเรามีพลังอำนาจเหนือคนอื่น แต่เกิดจากการมีสัจจะและยอมรับความจริงในความผิดพลาดของตนเอง เพราะเมื่อเรา "พร้อมยอมรับชั่วที่ตัวทำมา" จิตใจจะเกิดความโปร่งโล่งและยอมรับผลที่ตามมาได้ทั้งหมด ความกลัวต่อการลงทัณฑ์ภายนอกหรืออุปสรรคขวางหน้าราวกับภูเขาทับจึงไม่อาจทำให้ใจหวั่นไหวได้

9. ความพร่อง ความผิดพลาด และความทุกข์ในชีวิตมนุษย์ ล้วนเกิดจากสถานการณ์ภายนอก บุคคลรอบข้างและฐานะทางเศรษฐกิจที่ขัดสน

10."ความสำเร็จที่แท้จริง" ในการปฏิบัติธรรม ไม่ได้วัดกันที่การควบคุมทุกอย่างในโลกให้ได้ดั่งใจ แต่คือความสามารถในการล้างความยึดดีถือดีภายในใจตนเอง เพราะปัญหาและสิ่งขาด ๆ เกิน ๆ ในโลกภายนอกเป็นสิ่งที่เราควบคุมไม่ได้ทั้งหมด ความสำเร็จที่แท้จริงจึงอยู่ที่การฝึกจิตใจให้ปล่อยวางความยึดมั่นถือมั่น จนสามารถเผชิญหน้ากับความไม่สมบูรณ์แบบได้อย่างสงบ ผาสุข