ทบทวนชีวิต 63 ตั้งศีล 64 : วิภาวัลย์ ถนัด​ธรรม​กุล

ทบทวนชีวิต 63 ตั้งศีล 64 : นางสาววิภาวัลย์ ถนัด​ธรรม​กุล​(ประณีตบุญ)

ทบทวนสภาวธรรม ทบทวนชีวิต ในปี พ.ศ. 2563

ปี พ.ศ. 2563 ประเทศไทยเริ่มการระบาคของโรคโควิค-19 ท่านอาจารย์หมอเขียว ได้แจ้งให้จิตอาสาตั้งศีล ไล่โควิค-19  ดิฉันก็ได้ตั้งศีลว่า จะงดกิน ขนม นม เนย และก็คิดว่าคงจะไม่นาน ประมาณ 3-6 เดือน คงหยุดโรคระบาดนี้ได้ ในบางครั้งมีความอยากกินขนมพวกสโคน ขนมปัง ใจหมอง ๆ หน่อย

แต่มาพิจารณา​ว่า ถ้าตั้งศีลแล้ว อดกินไม่ได้จะไปตั้งศีลเพื่ออะไร รู้ค่าของศีลที่จะชำระกิเลสของความหลง ยึดหลงติด และการตั้งศีลเป็นการปฏิบัติที่ตัวเรา ใจเรา ได้เห็นค่า ของการฝึกวางกับสิ่งที่ใจบอกว่า ถ้าได้กินจะเป็นสุข ทำไมไม่กินทรมาน​ตนเองเป็นบาป กิเลสสอนเก่งมาก แต่เรายอมไม่โง่กว่ากิเลส การไม่กินและดูใจว่า มันดิ้นรนหรือออกอาการไหม พบเหตุการเช่นนี้หลายครั้ง

ช่วงโควิค-19 ระบาดก็ไปร่วมกับจิตอาสาแจกข้าวแจกของ และร่วมสมทบทุน​ทำบุญ​ด้วยเสมอ เพื่อนจิตอาสาน่ารักมาก มีอาหารขนมนมเนย มาฝากเพื่อนเสมอ หลายคราวต้องวัดใจเลยที่เดียว ​รับขนมมาแล้วนำกลับบ้านทุกครั้ง ของเคยชอบเคยกิน

สรุปสุดท้าย “ไม่กิน” แล้วก็ผ่านไป 3-4 ครั้งจนเวลานี้ ที่ตั้งศีลทุกอย่าง ยังไม่ได้กินเลย

ในช่วงปลายปี ท่านอาจารย์​หมอเขียว ได้สอนว่า การทำกสิกรรม​เป็นพลังบุญที่ยิ่งใหญ่​ ได้สร้างอาหารให้ชาวโลก อาหารไร้สารพิษ​ชีวิตปอดภัย  ดิฉัน​เป็นคนรักสะอาด ไม่เคยชอบจับของที่ทำสกปรก​เลย เพราะใจยึดและรังเกียจ ​กิเลสบอกว่า ทำกสิกรรม ​มือติดเศษ​ดินเล็บดำสกปรก​ มานั่งพิจารณา​ตนเองหลายวัน ถ้าเราพึ่งตนเองไม่ได้ แล้ววันหน้า ไม่มีโครขาย ไม่มีเงินซื้อกิน จะทำอย่างไร

ครูบาอาจารย์​ท่านสอนให้พึ่งตน “พ่อหลวง”ท่านสอนให้คนไทยทำอาชีพกสิกรรม​เลี้ยงชีพ จึงตัดสินใจเริ่มหมักน้ำหมัก จากเศษ​ผัก ผลไม้ เศษ​อาหาร ด้วยน้ำปัสสาวะ​และน้ำซาวข้าว แล้วเริ่มปรุงดิน ตามท่านอาจารย์​หมอ​เขียว​สอน ครั้งแรกทดลองปลูก​ผักโขม ผักกวางตุ้ง ผักบุ้ง ได้เพาะเมล็ดโดยเอาไป​แช่น้ำ 1 คืน แล้วนำมาหว่านในดินที่เตรียมไว้ เฝ้าดูเช้า-เย็น​ ทุกวัน ผ่านไป 4 วัน เมล็ดผักก็งอกออกมา ต้นเล็กๆ ตื่นเต้นดีใจ แต่มีความกลัวมาเยือน กลัวว่ามันจะตาย กังวลว่า จะปลูกขึ้นรึเปล่า เฝ้าดู พูดคุยกับต้นไม้น้อย ๆ นั้น

เวลาผ่านไป 3 เดือนกว่า ได้ผลผลิต ได้นำมาประกอบอาหาร สิ่งที่ได้รู้ คือ ผักสดไร้สารพิษ​กรอบ นิ่ม หวานอร่อยมาก กินสด ๆ ก็ยิ่งกรอบรสชาติ​ดีมาก เป็นความสุขที่ได้แบ่งปันสิ่งดี ๆ ที่ไม่มีพิษ​ให้คนอื่น มีความสุขใจ​ที่ให้สิ่งที่ดีที่สุดกับตนเองและคนอื่น และมีแต่ความยินดีพอใจที่จะให้คนอื่นมาแบ่งปันไป นี้แหละความดี เอื้อเฟื้อ แบ่งปัน คนให้เป็นสุข คนรับก็เป็นสุขเช่นกัน
สภาว​ธรรม คือ การให้โดยไม่คิดที่จะเอาอะไรจากใครให้ได้ ทำได้จริง สุขจริง

ความตั้งใจที่จะตั้งศีล เพิ่มศีล ลดกิเลส ตั้งใจทำดี ในปี พ.ศ. 2564

ในปี พ.ศ. 2564 จะพยายาม​ทำดี เช่นนี้ตลอดไป ด้วยใจไร้ทุกข์​ ตั้งใจดับทุกข์​ที่ผ่านมาแล้วผ่านไปด้วยการรักษาศีล ลดกิเลสเหตุแห่งทุกทั้งปวง สาธุค่ะ

Leave a Reply

Your email address will not be published.