ปลูกสับปะรดในขวดน้ำ : ศิริพร คำวงษ์ศรี

ปลูกสับปะรดในขวดน้ำ : ศิริพร คำวงษ์ศรี

ได้เรียนรู้เรื่องกสิกรรม บารายคัลเจอร์ โดยนำของเหลือใช้ในบ้าน เช่น เศษผ้าไว้เก็บน้ำ และยังมีหน่อสับปะรดที่เหลือจากครัวอยู่ด้วย ลองทำดีกว่า

ทำกสิกรรมบริเวณหน้าบ้านตึกอาคารพาณิชย์ พื้นที่จำกัดสำหรับทำเกษตร ณ กรุงเทพมหานคร


จริง ๆ แล้ว “ขยะ” คือ ทองคำในบ้านซึ่งมีมากมายในแต่ละวัน บางอย่างก็รีไซเคิลได้ บางอย่างก็ทำไม่ได้ เมื่อมองหาประโยชน์จากทุกสิ่งได้ ก็ไม่จำเป็นต้องทิ้งทุกอย่าง เปิดห้องทดลองการทำเกษตร โดยใช้สิ่งรอบบ้านที่มีอยู่แล้ว ไม่ต้องหาซื้อใหม่

ชวนน้องสาวมาทำเกษตรด้วยกัน เพื่อเป็นแรงเหนี่ยวนำให้เพื่อนบ้าน มาลองทำเกษตรในป่าคอนกรีตว่าก็สามารถทำได้

วัสดุที่ใช้

    • หน่อสับปะรด
    • ถ้วย
    • น้ำ
    • ไม้จิ้มฟัน
    • เศษผ้า
    • หิน
    • เศษไม้
    • ดิน
    • เศษอาหาร
    • มูลสัตว์ (สัตว์ทุกชนิดสามารถใช้ได้)
    • น้ำปัสสาวะ
    • เศษใบไม้

วิธีทำ

    1. ทาบมีดให้ชิดกับลูกสับปะรด และตัดหน่อออกมา จากนั้นลอกใบออก ให้เห็นรั้วรากรอบหน่อจนสุด
    2. เตรียมถ้วยสำหรับเพาะสับปะรดไว้ หาตำแหน่งเพื่อใช้ไม้จิ้มฟันเสียบด้านข้างหน่อ เพื่อไม่ทำให้หน่อจมน้ำ โดยให้ไม้จิ้มฟันค่ำปากถ้วยเอาไว้ จากนั้นเทน้ำใส่แก้ว แต่ไม่ให้น้ำล้นขึ้นไปท่วมยอดด้านบน
    3. แช่หน่อสับปะรด โดยเพาะไว้ประมาณ 7 วัน หรือจนกว่ารากจะงอกพอสมควร
    4. ตัดส่วนบนของขวดน้ำ ใส่เศษผ้าลงไปประมาณ 2 ชั้นของร่องรอบขวด
    5. ใส่วัสดุแต่ละชนิดเรียงลงไปประมาณ 1 ชั้นของร่องรอบขวด เริ่มจากหิน, เศษไม้, ดิน และเศษอาหาร ต่อมาโรยมูลสัตว์ จากนั้นรดน้ำปัสสาวะให้พอชุ่มชื้น
    6. จากนั้นใส่วัสดุแต่ละชนิดเพิ่มลงไปประมาณ 2 ชั้นของร่องรอบขวด คือ ดิน เศษอาหาร และใส่ดินอีกชั้น
    7. ใช้นิ้วเจาะลงไป หรือนำหน่อสับปะรดวางลงไปและใส่ดินกลบรอบหน่อ
    8. โรยเศษใบไม้แห้งรอบหน่อ และรดน้ำให้ชุ่มชื้น มารอดูว่าผลการทดลองจะมีผลลัพธ์เช่นไร

ประโยชน์สูงสุด 3 ชั้น

    • “โปรสุดคุ้ม” ซื้อของมาใช้งานเสร็จแล้ว ก็ยังสามารถนำมาต่อยอดทำประโยชน์ได้อีก ถึงขวดจะแตก เศษผ้าชิ้นเล็กไป เศษอาหารเต็มถังขยะ ก็ยังนำมาทำกสิกรรมเล็กๆในครัวเรือนได้ เมื่อใช้อย่างรู้คุณค่า ก็ไม่มีเสียของ
    • “โปรแสนดี” ได้ลดขยะเศษวัสดุ และอาหารในครัวเรือน โดยไม่ต้องนำส่งขยะเหล่านี้ออกไปสู่สังคม ซึ่งล้นจนเป็นปัญหาด้านสิ่งแวดล้อมอย่างมากในทุกวันนี้
    • “โปรสุดถูก” เมื่อมองหาแต่วัสดุที่มีอยู่ในบ้าน ก็ประหยัดเงินอย่างมาก ใช้ทุกอย่างเท่าที่มีก่อน และหากเราสามารถปลูกผักผลไม้ไร้สารพิษไว้รับประทานเอง ก็สามารถลดค่าใช้จ่ายได้ เพราะอาหารเป็นหนึ่งในโลก ซึ่งต้องรับประทานทุกวัน

สภาวธรรม

เห็นจิตใจที่ลังเล เพราะกลัวทำไปแล้วเสียเวลาในการทดลอง กลัวว่าทำไปแล้ว ไม่ได้ผลลัพธ์ที่ต้องการ คือ ผลผลิต แต่พอตระหนักได้ว่า ไม่มีอะไรต้องเสียหายจากการทำกิจกรรมนี้ แต่จะได้ความรู้เพิ่มด้วยว่า สามารถปลูกได้หรือไม่ ใจปล่อยวาง คือ การส่งพลังงานที่ดีให้แก่พืชผักผลไม้ที่เราปลูก ปลูกขึ้นก็ได้ ไม่ขึ้นก็ได้ แต่อย่างน้อยได้ทำงานร่วมกันกับผู้อื่น ได้เรียนรู้ผัสสะและการทำงานร่วมกัน ผลลัพธ์นั้นก็ให้เป็นไปตามธรรม

Leave a Reply

Your email address will not be published.