เศษอาหารในครัวเราไม่ทิ้งเลย : พิเชษฐ์ บุญย์วิรุฬห์

เศษอาหารในครัวเราไม่ทิ้งเลย : พิเชษฐ์ บุญย์วิรุฬห์

อยู่ภูเก็ต ในหมู่บ้านจัดสรร ทาวน์เฮ้าส์ ไม่มีที่ดิน


เมื่อก่อนเราต้องทิ้งเศษอาหารลงถังขยะเป็นประจำ เวลาจะทิ้งก็ต้องเอาใส่ถุงพลาสติคก่อน คนเก็บขยะจึงจะเก็บไปได้ และบางทีถุงขยะนี้ก็ไปแตกอยู่ในรถขนขยะ หรือแตกอยู่ในกองขยะที่รอการเผาทำลาย ส่งกลิ่นเหม็นตลบอบอวล เคยดูในสารคดีที่เขาไปถ่ายภาพในโรงกำจัดขยะ พวกขยะเศษอาหารที่ปะปนไปกับขยะอย่างอื่นทำให้กองขยะทั้งกองเหยอะแหยะเลอะเทอะและเหม็นไปหมด เห็นแล้วรู้สึกน่ารังเกียจมาก และเราเองก็เป็นคนหนึ่งที่มีส่วนร่วมในการทำให้เกิดภาพแบบนั้นด้วยการทิ้งขยะเศษอาหารจากบ้านให้เจ้าหน้าที่เก็บขยะเก็บไปจัดการ

เมื่อได้มาเรียนรู้เรื่องการทำกสิกรรมไร้สารพิษ การทำเพอร์มาคัลเจอร์ บารายคัลเจอร์ และการใช้อินทรียวัตถุมาทำเป็นปุ๋ย ทำให้บ้านเราจัดการกับขยะเศษอาหารได้เอง ไม่ต้องนำออกไปให้เดือดร้อนผู้อื่นอีกเลย เราสามารถจัดการได้อย่างเบ็ดเสร็จ จนเรียกได้ว่าขยะอินทรีย์ที่บ้านเราเป็นศูนย์ เพราะถูกเอามาใช้ในการปลูกพืชผักทั้งหมด ถังขยะหน้าบ้านเราก็สะอาดขึ้น ปริมาณขยะที่นำออกก็น้อยลงมาก แถมยังได้ดินที่ดีสำหรับปลูกพืชผักไว้กินเองอีกด้วย ถ้าทุกบ้านทำอย่างนี้เหมือนกันหมด เชื่อได้ว่าโรงกำจัดขยะของเมืองจะมีขยะน้อยลงมาก และการแยกขยะก็จะสะดวกขึ้นมากด้วย

วิธีการคือ รวบรวมเศษอาหารจากครัวในแต่ละครั้ง เทลงในถังพลาสติคใบใหญ่ เสร็จแล้วใส่ดินลงไปจนกลบเศษอาหารทั้งหมด รดด้วยน้ำผสมน้ำปัสสาวะ อัตราส่วน 20 ต่อ 1 จากนั้นเอาแผ่นพลาสติคคลุมปิดไว้ วันถัดมาก็ทำแบบเดียวกันอีก จนมีดินเต็มถัง หมักทิ้งไว้ประมาณ 3-7 วันก็นำไปใส่กระถางปลูกพืชผักได้

สภาวธรรม

ตั้งแต่เรานำขยะเศษอาหารมาหมักเป็นปุ๋ย 100% มีความรู้สึกว่าชีวิตเราดีขึ้นอย่างมาก เพราะเราไม่เป็นภาระสำหรับคนเก็บขยะอีกแล้ว ขยะที่ออกจากบ้านเรามีแต่ขยะแห้ง ๆ ที่จัดการได้ง่าย แยกได้ง่าย และมีปริมาณน้อยลงกว่าแต่ก่อนมาก ในรอบสัปดาห์มีอยู่หลายวันที่ไม่มีขยะออกจากบ้านเราเลยแม้แต่ชิ้นเดียว เมื่อได้เห็นว่าเราลดปริมาณขยะจากบ้านเราลงไปได้มากอย่างนี้ เราก็มีความสุขมากขึ้น เพราะชีวิตเราไม่ต้องไปเบียดเบียนผู้อื่นให้ต้องมายากลำบากในการกำจัดขยะที่มาจากบ้านเรา

Leave a Reply

Your email address will not be published.