กระดานแบ่งปัน ๑๑ (๒๕๖๔) [1:1]

กระดานแบ่งปัน สังคมแห่งการเรียนรู้วิชชาราม (vijjaram learning society)

สัปดาห์ที่ 11/2564 ประจำวันที่ 13-19 ธันวาคม พ.ศ.2564 นักศึกษาวิชชารามทุกชั้นปี ทุกหลักสูตร นักศึกษาเก่า นักศึกษาใหม่ สามารถแบ่งปันการเรียนรู้ได้ตามอัธยาศัย โดยพิมพ์ ชื่อ นามสกุล (รหัสนักศึกษา หรือ (ภาคสมทบ) หรือ (นักศึกษาเก่า) หรือ ฯลฯ) หรือจะใช้นามปากกาก็ได้เช่นกัน

โดยสามารถแบ่งปันเรื่องราวได้มากมายหลากหลาย เช่นดังต่อไปนี้…

  • แบ่งปันสภาวธรรม
  • สรุปสาระธรรม
  • เรื่องราวในชีวิต
  • การดูแลสุขภาพ
  • การเรียนรู้สิ่งใหม่
  • การทบทวนเรื่องเก่า
  • ร้องเรียน ร้องทุกข์
  • บันทึกประจำวัน
  • ทบทวนธรรม
  • ฯลฯ

โดยจะเปิดพื้นที่นี้ใหม่ทุกสัปดาห์และจะไม่สามารถย้อนไปบันทึกหรือแบ่งปันในสัปดาห์เก่าได้

1 thought on “กระดานแบ่งปัน ๑๑ (๒๕๖๔) [1:1]”

  1. ชุติวรรณ แสงสำลี

    แบ่งปันสภาวธรรม 641213

    กล้าเกื้อกูลช่วยเหลือผู้อื่นด้วยใจบริสุทธิ์ ในการปรับปรุงชุดกันฝนด้วยการต่อซิปเพิ่ม เพื่อให้น้องจิตอาสาท่านหนึ่งใส่กันหนาวเวลาไปเก็บผักช่วงเช้า แต่มีปัญหาใส่ตัวรูดซิปกับซิปเข้ากันไม่ได้ ใส่ได้ข้างซ้ายก็หลุดข้างขวา ใส่ได้ข้างขวาก็หลุดข้างซ้าย ใจตามรู้ไม่ยึดมั่นถือมั่นว่าจะทำได้หรือไม่ได้ แต่ก็ต้องพยายามไม่ท้อถอย แล้วก็พร้อมยึดที่จะพากเพียรทำต่อ พร้อมวางหากยังทำไม่ได้ดั่งใจหมาย ลองแล้วลองอีกประมาณ 4 วันแต่ก็ยังทำไม่สำเร็จ

    จนกระทั่งคืนวันที่ 5 หยิบมาทำต่อลองใส่ซิปในรูปแบบเดิมที่ใส่ไม่ได้ ใส่ซ้ำไปซ้ำมาก็จะเอาให้ได้พอทำไม่ได้ก็ยอมปล่อยวางไม่เอาก็ได้ ทันใดก็เกิดปัญญาว่าเอ้า!เรามาทำแบบเดิมทำไม มันทำไม่ได้ยังมาทำอีก ยึดๆๆๆอยู่ได้ ไม่หาวิธีใหม่ล่ะ ก็มองเห็นว่าที่ทำไม่ได้เพราะยึดว่าต้องใส่ซิปด้านล่างให้มันเท่ากันทั้งสองด้านแต่ทำอย่างไรก็ใส่ไม่เข้า พอใส่เข้าได้ก็ไม่เสมอกันอีกย่นข้างตึงข้าง เราก็มองเห็นประโยชน์นี่ไงไม่เป็นไร ปัญญาก็ใช้กรรไกรตัดส่วนเกินที่ยาวออก ทั้งข้างบนและข้างล่าง ซิปมันก็เท่ากันแล้ว ตรงส่วนกลางมันขนานกันรูดซิปได้ก็ใช้ได้แล้ว โธ่!โง่มาตั้งนานมัวแต่ยึดแบบเดิมว่าตัวซิปข้างบนข้างล่างมันต้องเท่ากัน

    พิจารณาต่อว่าเหมือนผู้ปฏิบัติธรรมฐานแต่ละคนเริ่มต้นไม่เท่ากัน ตอนปลายทางแห่งมรรคผลก็ไม่เท่ากัน แต่ตรงกลางสายกลางสามารถทำให้เท่ากันได้ด้วยการสานพลังร่วมกับหมู่มิตรดี ก็ทำให้ชีวิตราบรื่น ประสบความสำเร็จได้ แค่ทำตรงกลางได้ก็ภูมิใจยินดีพอใจได้ในความสามารถที่ทำได้ ในขณะปัจจุบัน และเข้าใจผู้อื่นที่ท้อแท้ว่าการเริ่มต้นปฏิบัติธรรมแม้ไม่เท่าคนอื่น และมุ่งหวังความสำเร็จให้เท่าคนอื่น แต่ความเป็นจริง ความสำเร็จปลายทางก็ไม่เท่าคนอื่น แค่ได้สานพลังกับหมู่มิตรดีก็ดีมากแล้วในขณะปัจจุบัน เป็นการร่วมเดินทางปฏิบัติธรรมไปตามแนวทางเดียวกัน สู่ความผาสุก ชีวิตไร้ทุกข์ ก็ยินดีในความสำเร็จในปัจจุบันดีกว่า นี่แหละ สุขจากการให้ด้วยใจที่บริสุทธิ์ (ให้ตนเองพ้นทุกข์ก่อน) สุขสบายใจที่สุดในโลก เป็นสุขที่สุข ที่สุดในโลก

    เมื่อล้างกิเลสไม่ยึดมั่นใส่ซิปได้ พอทำเสร็จก็อยากจะบอกเพื่อน ล้างความใจร้อนรีบอยากบอกเพื่อนได้ แต่เห็นมีอาการกิเลสมาเสียบอีกตัวหนึ่งอยากโอ้อวดในการแก้ปัญหาที่ใช้ปัญญาใหม่แก้ได้ อยากเล่าอยากบอกในความสำเร็จ เราพิจารณาอีกครั้งนี่เราอยากบอกเพื่ออะไร เพื่อให้เพื่อนรับรู้ว่าเราทำได้แล้ว หรือเพื่อโอ้อวด ถ้าเพื่อนได้เห็นความสำเร็จด้วยจะสุขใจ แต่เพื่อนนั่งตั้งจิตอยู่ เรารออยู่สักครู่เดียว ก็เห็นว่าเรายึดดีอยากบอกเพื่อน ถูกกิเลสหลอกอยากได้รับคำชมไม่เอาดีกว่าพิจารณาใหม่ เราทำได้ทำสำเร็จดั่งใจหมายแก้ปัญาหาได้เองก็ยินดีคนเดียวก็ได้ สุขใจคนเดียวก็ได้ ล้างความโอ้อวด ทำอะไรให้ผู้อื่นเป็นกุศลได้สำเร็จแล้ว ได้ล้างใจไม่ยึดว่าใครจะรู้หรือไม่รู้ พุทธะบอกว่าให้ด้วยใจที่บริสุทธิ์ ใจเราก็ผ่องใส เบิกบาน นำเสื้อกันฝนขึ้นไปให้ผู้ที่ต้องการใช้ประโยชน์ที่แท้จริงได้ทันเวลา

    ตรงกับบททบทวนธรรมข้อที่ 113
    ” สุขจากการให้ ด้วยใจที่บริสุทธิ์ สุขสบายใจ ..ที่สุดในโลก เป็นสุขที่สุข…ที่สุดในโลก” เกิดขึ้นได้จริง สัมผัสได้จริง เห็นผลจริงๆๆ

Comments are closed.