630927 การบ้านอริยสัจ (7/2563) [15]

630927 การบ้านอริยสัจ (7/2563)

นักศึกษาสถาบันวิชชารามส่งการบ้าน อริยสัจ 4 ประจำวันที่ 21 – 27 กันยายน 2563 (อ่านที่มาและรายละเอียดเพิ่มเติมของการบ้าน)

สรุปมีผู้ส่งการบ้านสัปดาห์นี้ทั้งหมด 15 ท่าน

  1. ปิ่น คำเพียงเพชร
  2. มั่นศีลขวัญ. นางสนทยา กันทะมูล
  3. พรพรรณ เอ็ทสเลอร์
  4. พรพิทย์ สามสี
  5. สำรวม แก้วแกมจันทร์
  6. จิตรา พรหมโคตร
  7. นางนงลักษณ์ สมศรี
  8. น.ส ชรินรัตน์ ชุมจีด (น้ำน้อมศีล)
  9. นาง โยธกา รือเซ็นแบรก์
  10. ตรงพุทธ ทองไพบูลย์
  11. ศิริพร ไตรยสุทธิ์
  12. นางบัณฑิตา โฟกท์ แบม มุกแสงธรรม
  13. ดิณห์ ไอราวัณวัฒน์
  14. ชุติวรรณ แสงสำลี
  15. ขวัญจิต เฟื่องฟู

แนะนำบทความที่มีเนื้อหาใกล้เคียง

16 thoughts on “630927 การบ้านอริยสัจ (7/2563) [15]”

  1. ปิ่น คำเพียงเพชร

    เรื่อง: อึดอัดร้อนรนใจ

    เนื้อเรื่อง : ทำภาพประกอบงานคำคมธรรมะพ่อครูสมณะโพธิรักษ์ แล้วมีจุดผิดพลาดที่ควรแก้ไข คือรูปพ่อครูสลับด้าน ทำให้คนมองแล้วเข้าใจผิดว่าพ่อครูครองผ้าผิดด้าน มีพี่น้องหมู่มิตรดีเอาภาระช่วยบอกช่วยให้ข้อมูลและแนะนำ ซึ่งส่วนตัวเห็นว่าเป็นสิ่งที่ดี  

    แต่มีพี่น้องอีกท่านหนึ่งเอาภาระมากๆเป็นพิเศษ เนื่องจากว่าท่านเป็นห่วงมาก ก็เลย บอกให้แก้ไขหลายๆรอบติดๆกัน และให้ลบโพสต์ไปก่อน เพราะห่วงว่า จะมีคนเซฟงานที่ไม่สมบูรณ์ที่เผยแพร่ไปก่อนหน้านี้ไปเก็บไว้ ซึ่งนั่นหมายถึงว่าเราจะตามไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว 

    ตอนที่ท่านบอกครั้งแรก ก็ยังไม่รู้สึกทุกข์ใจอะไร เนื่องจากได้ให้ข้อมูลไปแล้วว่า เมื่อเราเปลี่ยนรูปหรือแก้ไขจากต้นทางแล้วปลายทางก็จะอัพเดทเป็นข้อมูลล่าสุดตามต้นทางทันทีเลยอยู่แล้ว ดังนั้นทางเพจปลายทางที่แชร์ไปจึงไม่จำเป็นต้องแก้ไขอะไรก็ได้ เพราะข้อความที่ลงไว้ในเพจปลายทางก็ไม่มีส่วนไหนต้องแก้ไข มีแต่รูปเท่านั้นที่ต้องแก้ไข ซึ่งพี่น้องหลายท่านก็เห็นเช่นนั้น 

    แต่พี่ท่านนั้นก็ยังบอกให้ลบอยู่อีก ในขณะที่เราก็เริ่มลงมือทำการแก้ไขอยู่แล้ว ซึ่งคิดว่าไม่นาน แป๊บเดียวก็น่าจะเสร็จทันแก้ไขให้เร็วทันใจพี่เขาอยู่ พอพี่แจ้งมาหลายๆครั้งติดต่อกันเข้า เริ่มรู้สึกอึดอัด และจิตใจเริ่มร้อนรนเร่งรีบตามไปด้วย ทั้งๆที่เราไม่ควรเร่งรีบตามที่พี่แจ้งมาก็ได้ แต่กลับไม่มีสติปล่อยให้กิเลสตัวอึดอัดและเร่งรีบที่จะแก้งานให้เสร็จเร็วๆตามจังหวะความถี่ที่แจ้งมาให้แก้ของพี่เขาตามไปด้วย 

    ในขณะเดียวกันก็มีจิตเพ่งโทษพี่เขาว่า ทำไมพี่เขาใจร้อนบอกหลายรอบจัง ใจเย็นๆก็ได้ บอกแล้วไงว่าไม่ต้องลบโพสต้นทางก็สามารถแก้ปัญหาได้ ไม่เห็นต้องส่งมาบอกให้แก้ไขหลายๆรอบติดๆกันขนาดนี้เลย นี่พี่เขายึดงานมากเกินไปหรือเปล่าเนี่ย ทำเอาเรารู้สึกอึดอัดร้อนรนและต้องรีบๆทำตามไปด้วยเลย ก็กำลังแก้ไขอยู่ แป๊บเดียวก็จะเสร็จอยู่แล้วเนี่ย

    และแม้จะแก้ไขงานเรียบร้อยแล้ว ความรู้สึกอึดอัดร้อนรนก็ยังไม่ลดลงไม่หายไป จนมาตั้งสติและหาเหตุว่าเป็นอะไร ทำไมเพราะอะไรจึงอึดอัดร้อนรน ทำไม่ต้องอึดอัดและร้อนรนด้วย 

    ทุกข์ :  อึดอัดร้อนรนใจรีบแก้งานเพื่อจะให้เสร็จเร็วๆตามที่พี่น้องแจ้งมาให้แก้ไขหลายๆรอบติดๆกัน

    สมุทัย:  อยากแก้งานให้เสร็จเร็วๆทันใจตามที่พี่น้องแจ้งมา

    นิโรธ : จะแก้งานได้เร็วทันใจพี่เขาก็ได้ไม่ทันก็ได้ ทำเต็มที่แล้วก็วางใจให้สบาย

    มรรค : ต้องขอบพระคุณพี่เขามากๆสิถึงจะถูก ที่เอาภาระมาก ที่พี่เขาเป็นห่วงมาก เอาใจใส่มาก ก็เพราะให้ความสำคัญกับงานพ่อครูมากไง  ซึ่งเป็นสิ่งที่ดี พี่เขาก็มีเหตุผลของพี่เขา เราก็เข้าใจได้ ส่วนพี่เขาจะยึดงานมากไปหรือไม่นั้นก็ไม่ใช่เรื่องของเรา ที่สำคัญคือเรานี่แหละ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ต้องไม่ทุกข์ใจสิ ทำไมต้องไปรู้สึกอึดอัดตาม ปล่อยจิตใจร้อนรนเร่งรีบตามไปด้วยทำไมเล่า ปล่อยให้กิเลสเข้าทำไม ตั้งสติ ๆ ทำไมถึงต้องร้อนรนตามด้วย เป็นอะไร เพราะอะไร พี่เขาจะแจ้งหลายครั้งก็เรื่องของพี่เขาสิ ไม่เห็นเป็นไรนี่ เราก็ทำในส่วนของเราให้เต็มที่ เท่าที่ทำได้ก็พอที่สำคัญไม่ต้องทุกข์ใจ นี่สิถึงจะเรียกว่าสำเร็จทั้งใจและงาน ก็อาจารย์สอนว่า ความสำเร็จของใจคือความสำเร็จของงานไง ถ้าใจยังทุกข์อยู่ยังร้อนรนอยู่ ทำไปใจไม่ได้ผาสุกเบิกบานแบบนี้ แม้งานจะสำเร็จแต่ใจไม่สำเร็จ จะเรียกว่าสำเร็จได้อย่างไร โง่ๆๆ หายโง่ได้แล้ว 

    กราบขอบพระคุณคุณพี่ที่มาเป็นผัสสะให้ปิ่นได้เห็นกิเลสตัวเองในวันนี้ และต้องกราบขอเจริญอภัยคุณพี่ท่านนั้นด้วยค่ะที่คิดไปตามความลวงของกิเลสในช่วงแรก ขอสำนึกผิดค่ะ สาธุ

    ปิ่น คำเพียงเพขร
    21 กันยายน 2563
    การบ้านวิชชาราม
    หัวข้อ ทุกข์อริยสัจ 4

  2. มั่นศีลขวัญ. นางสนทยา กันทะมูล

    เหตุการณ์
    1. หญ้าขึ้นไว คลุมผักที่ปลูกไว้ ทำให้ผักเน่า ลูกฝนเน่า ไม่โต
    2. ความรู้สึกว่า หญ้าไม่ลดลง เพิ่มขึ้นทุกปี
    3. สางหญ้าคนเดียว ทำไม่ไหวต้องมีเครื่องมือหรือคนอื่นมาช่วย
    4 .มีเวลาเข้าไปในสวนน้อย ไม่สม่ำเสมอ
    5. สวนรกทำให้ลูกไม่กล้าเดินเข้าสวน ไปเก็บผักผลไม้
    6. เพื่อนบ้านมาทักว่า หญ้าเยอะ กลัวเขาไปร้องเรียนที่เทศบาล โดยเฉพาะช่วงหน้าฝน
    ทุกข์ใจ
    1.อยากให้พืชผักที่ปลูกไว้ เก็บผลผลิตได้เยอะๆ
    2 อยากให้หญ้า น้อยลงไวๆ จนไม่มีหญ้าในสวน
    3 อยากให้ลูกและพ่อบ้านมาช่วยทำสวน
    4.อยากทำสวนตามใจเรา
    5.ทุกข์ใจลูกไม่เดินเข้าสวน
    6.เกรงใจใจเพื่อนบ้าน
    เหตุแห่งทุกข์
    ชอบหรืออยากให้เกิดสิ่งที่ได้ดั่งใจหมาย
    ชังหรือไม่อยากให้เกิดสิ่งที่ไม่ได้ดั่งใจ ขัดใจ
    สภาพดับทุกข์
    @สิ่งที่เราแก้ไขได้ด้วยตัวเราเอง
    *ทำคนเดียวไม่ไหว ก็เอ่ยปากบอกพ่อบ้านช่วยตัดหญ้า เขาจะจัดสรรเวลามาทำให้หรือไม่ก็ต้องวางใจ ไม่ไปกดดัน ให้เป็นไปตามวิบากดี/ร้าย ที่จะจัดสรรมาให้
    * มีเวลาเข้าสวนน้อย ก็จัดสรรเวลาให้ดีที่สุด ไม่ขี้เกียจ ไม่ฝืดฝืนกำลังตัวเองเกินไป ทำเต็มที่ดีที่สุด
    @ สิ่งที่เราแก้ไขด้วยตัวเองไม่ได้
    *หญ้าขึ้นไว ทุกอย่างล้วนเกิดมาแต่เหตุ สิ่งที่เราพบเจอคือสิ่งที่เราทำมา หญ้าขึ้นไวเพราะเราปรุงดินดีเมื่อฝนตก ไม่ได้ตกใส่ผักอย่างเดียว ตกใส่หญ้าด้วยหญ้างามเพราะดินดี
    * หญ้าไม่ลดลง ไว เป็นความใจร้อน หญ้ามีหน้าที่ขึ้นเรามีหน้าที่สางและถอน ทำเต็มที่ดีที่สุด
    * ลูก พ่อบ้าน ไม่เข้าช่วยทำงานในสวน ทุกอย่าง เป็นไปตามธรรม ธรรมทั้งหลายมีฉันทะเป็นมูล ยังไม่ถึงเวลาของเขา เราทำในส่วนของเราไป เมื่อถึงเวลาเขาจะมาเอง
    *เพื่อนบ้านมาถาม ทานก็ห่วงใย เรื่องสวนเราติดบ้านท่าน ถ้าสวนเรารกก็ส่งผลถึงบ้านท่านด้วย เราก็มีหน้าที่ทำให้ไม่รก เท่าที่เราทำได้ พยายามทำในส่วนติดรั้วก่อน แล้วก็วางใจ ทำเต็มที่ ได้เท่าไหร่ ได้เท่านั้น
    เส้นทางดับทุกข์
    อาจารย์บอกว่า ล้างชังด้วยชอบ
    เมื่อชังสิ่งใดหาประโยชน์จากสิ่งนั้นให้ได้
    ประโยชน์ของหญ้า
    1.บ่งบอกว่าดินดี รักษาความชุ่มชื้นของดิน
    2.นำมาทำเป็นปุ๋ยพืชสดได้ดีมาก
    3.ไม่ต้องเสียเงินซื้อหรือขนปุ๋ยจากที่อื่นมา
    4.ทำให้ได้มีที่ฝึกสมรรถนะทางกาย
    5.หญ้าเป็น ผัสสาหาร เป็นเครื่องมือปฏิบัติธรรม
    เมื่อมองหาประโยชน์จากหญ้าได้ยิ่งมาก ยิ่งล้างความไม่ชอบหญ้าได้มาก
    สบายใจขึ้นเมื่อ หญ้าขึ้นไว เข้าสวนทุกครั้งที่จัดสรรเวลาได้ เข้าสวนไปทำ สิ่งที่ควรทำ เช่นจัดการสางหญ้า ทำบารายคัลเจอร์ ลงเม็ดพืชผัก เก็บผลผลิต ถ้าทำไม่ไหวก็เอ่ยปากบอกพ่อบ้าน อย่างไม่ยึดมั่นถือมั่น หลังๆมานี้รู้สึกว่ามีแรงทำงานเยอะขึ้น ด้วยความสบายใจ เพื่อนบ้านไม่มีมาถามแล้ว ลูกก็เริ่มจะเดินมาเข้าสวนบ้างแต่ไม่บ่อย เต็มใจบ้าง ไม่เต็มใจบ้าง ตามจังหวะเวลาของเขา เราก็ล้างใจไปเรื่อยๆตามหน้าที่ของเรา เพียรทำต่อไป ตั้งมั่นทำต่อไป
    เพราะ เส้นทางนี้คือทางเดียวสู่ความพ้นทุกข์
    สาธุ

  3. พรพรรณ เอ็ทสเลอร์

    ทุกข์ เพราะอินเตอร์เนทที่บ้านช้า
    สมุทัย ทุกวันพฤหัสบดี ช่วงเย็น(เมืองไทย) บ่ายของเยอรมัน ข้าพเจ้าจะมีเรียน การทำคำคมธรรมะประกอบรูปภาพกับพี่น้อง ซึ่งอยากจะให้อินเทอเนต เร็วๆ เพื่อข้าพเจ้าจะได้ใช้ PC ในการ zoom เรียนแทนการใช้มือถึอ เพราะจะได้เห็นหน้าพี่น้องได้ทุกคนในเวลาเดียวกัน
    นิโรธ เนทจะช้าจะเร็วก็ไม่เป็นปัญหา ใช้มือถึอ ในการ zoom (การเรียน) ก็ได้ ถ้าอยากเห็นหน้าพี่
    น้องก็เลื่อนดูเอา
    มรรค อีกไม่เกิน 1 อาทิตย์ เนทก็จะเร็วขึ้นแล้ว เพราะข้าพเจ้าได้ซื้อความเร็วของเนทให้เร็วมากกว่าเดิม 3 เท่า และให้เพื่อนช่วยเช็ค PC และ กล่องเนท ที่บ้านให้ เพื่อจะได้หาต้นตอได้ว่าปัญหาเกิดจาก เนทช้า เกิดจาก PC หรือเกิดจากกล่องเนท ที่บ้าน จะได้แก้ปัญหาตรงจุด ในไม่ช้าก็คงจะได้เห็นหน้าพี่น้องขณะเรียนพร้อมกันทุกท่านคะ สาธุ

  4. พรพิทย์ สามสี

    ใกล้จะถึงวันไปค่ายพระไตรปีฏกที่ภูผาฟ้านัำได้ลงชื่อไปแล้วขอไปด้วยคนบอกกล่าวพ่อบ้านแล้ว แต่หลายครั้งหลายคราพ่อบ้านก็เอื้อให้อยู่บ้าง แต่คราวนี้เราก็หวั่นใจอีกตามเคยว่าพอถึงวันไปเขาจะโล้งเล่งเราอีกไหมเน๊าะ เพราะการไปค่ายพระไตรคราวก่อนๆเราไปเพียงลำพังเป็นศิลปินเดี่ยว แต่มาคราวนี้เกี่ยวกับ โควืด ต้องไปรถที่ทางศูนย์จัดไว้เท่านั่น เราก็ได้ลงชื่อไปก้บพี่น้องหมู่มิตรดีแล้วด้วย
    เรื่อง # ใจหวั่นๆ
    ทุกข์ # กลัวจะเสียคำพูด
    สมุทัย # ชอบที่จะเดินทางแบบไม่ให้มีอุปสรรคใดๆขัดขวาง
    นิโรธ # อย่ากลัว อย่ากังวล เรามีหน้าที่ทำให้ดีที่สุด เพิ่มศีลให้มากทุกสิ่งทุกอย่างไปตามเหตุตามปัจัยจะเกิดอะไรสิ่งใดใจเราต้องสู้(กิเลส) ใจไร้ทุกข์ไร้กังวลเบิกบานแจ่มใสดีกว่า
    มรรค # คิดแบบยอมรับแบบสำนึกชาติหนึ่งชาติใดเราก็คงเคยขัดขวางการไปปฏิบัติดีของผู้อื่นมา ขอสำนึกผิด ขอโทษ ขออโหสิกรรม ตั้งจิตหยุดสิ่งที่ไม่ดีอันนั่น ตั้งจิตทำความดีให้มากๆ คือลดกิเลสให้มากๆ เกื้อกูลผองชนและหมู่สัตว์ให้มากๆ
    เท่าที่พึงทำได้ ใจไร้ทุกข์ไร้กังวลอย่างเป็นอมตะธรรม

  5. สำรวม แก้วแกจันทร์

    เรื่อง ไม่ได้กินข้าวพอง
    เรื่องย่อ เนื่องด้วยตัวเองชอบกินข้าวพอง จึงไปตลาดซื้อข้าวพองมา ตอนแรกตั้งใจจะกืนให้สมอยาก แต่คิดได้ว่า กินเพราะร่างกายหิว หรือกินเพราะใจที่อยาก คุยกับกิเลส ต่อรองกับกิเลส บอกเหตุผลกับกิเลส นานถึง 2-3 ชั่วโมง ในที่สุด “ไม่ได้กินข้าวพอง”

    ทุกข์ : อยากกินข้าวพอง มีความทรมาน ทุกข์ใจ
    สมุทัย : ไม่ได้กินข้าวพอง ไม่ได้ดั่งใจ ทรมานที่ไม่ได้กืน จึงทุกข์
    นิโรธ : กินก็ได้ ไม่กินก็ได้ วางได้ สบายใจ ยิ้มได้ ใจโล่ง เบา เบิกบาน ผาสุก
    มรรค : พิจารณาเหตุผลในการกิน “รู้จักประมาณในการบริโภค” กินเอาประโยชน์ กืนเป็นอาหาร กินเป็นยา กืนปรับสมดุล กืนฆ่ากิเลส พิจารณาใคร่ครวญซ้ำๆๆๆๆ ควรไม่ควร ร่างกายต้องการหรือเป็นความต้องการของกิเลส

    “กิเลสแม้น้อย ก็เหม็นมาก” เห็นตัวความอยากเป็นกิเลส มันมีความต้องการที่จะกินข้าวพองให้ได้ มันมีความพยายามออกคำสั่งให้ไปตลาด ไปหาซื้อข้าวพองมาให้ได้ แล้วมันอ้อนวอนว่า มันจะกินให้ได้ๆๆๆ มันอ้างว่า มันอยากกิน ๆๆๆๆ มันไม่ยอม ทำให้เราต้องเสียเวลากับมันตั้ง2-3 ชั่วโมง จนบางครั้งเกือบหมดแรงในการต่อสู้กับมัน “กิเลสแม้น้อยก็เหม็นมาก” จริงๆ ถ้าเราไม่มีศีลพอ อธิศีลศีลไม่เป็น ก็ต้องแพ้มันอยู่เรื่อยไป ครั้งนี้แม้ว่า ต้องเสียเวลาในการต่อสู้กับกิเลสตัว”อยากกืน” แต่ก็มีกำลังใจที่ดี ภูมิใจที่สู้แล้วชนะ โดยไม่ต้องกดข่มอีกแล้ว ในที่สุด กินก็ได้ ไม่กินก็ได้ กินเอาประโยชน์ ไม่ใช่กินเพราะอยาก

  6. จิตรา พรหมโคตร

    เรื่อง:ยึดดี
    เนื้อเรื่อง:กำลังฟังอปริหานิยธรรมอยู่ เสียงเริ่มเบา บางช่วงหายไป ทุกครั้งจะฟังโดยใช้หูฟัง แต่วันนี้หูฟังก็ไม่ได้ยิน ข้าพเจ้ารู้สึกกลัวว่าจะไม่ได้ฟังธรรมของอาจารย์ และเริ่มเพ่งโทษพ่อบ้านเปิดโทรทัศน์เสียงดัง เมื่อได้สติว่ากำลังเพ่งโทษผู้อื่นก็หยุดคิดทันที แล้วขึ้นมาฟังบนชั้น 2 ของบ้าน
    ทุกข์:กลัว วิตกกังวล
    สมุทัย:มีอาการชอบชังเกิดขึ้นในใจ จะชอบใจถ้าได้ฟังธรรม ชังเมื่อไม่ได้ฟังธรรม
    นิโรธ:จะได้ฟังธรรมหรือไม่ได้ฟังธรรม ก็ไม่กลัว ไม่วิตกกังวล ไม่ทุกข์
    มรรค:ตั้งศีลยอมไม่เอาแต่ใจตัวเอง เข้าใจเรื่องกรรมของวิบากดี วิบากร้ายว่า ถ้ากุศลเกิดก็ได้ฟัง ถ้าอกุศลเกิดก็ไม่ได้ฟัง เราทำความดีเต็มที่ของเราได้เท่านี้ เมื่อคิดอย่างนี้ใจก็ผ่อนคลายความยึดดีที่จะพยายามฟังธรรมให้ได้ ผลปรากฏว่าเสียงเริ่มดังขึ้นชัดเจนและได้ร่วมฟังอปริหานิยธรรมจนจบรายการ

  7. สำรวม แก้วแกมจันทร์

    เรื่อง “ในที่สุด…อดกินข้าวพอง”
    เรื่องย่อ. เนื่องจากที่ตัวเองมีความอยากกินข้าวพองมาก จึงต้องไปตลาดเพื่อจะต้องซื้อข้าวพองมากินให้ได้ แต่เมื่อได้ข้างพองมาแล้ว ก็ชวนกิเลสคุยกัน โดยให้เหตุผลว่า จะกินก็ได้ แต่ต้องพิจารณาถึงโทษ-ประโยชน์ก่อนกิน กินได้แต่พอประมาณ ใช้เวลาคุยกับมันนานประมาณ2 ชั่วโมง ในที่สุด…อดกินข้าวพอง

    ทุกข์ : ทรมานที่อยากกินข้าวพอง แต่ไม่ได้กืน
    สมุทัย : ความอยากเป็นกิเลส ที่ทำให้เกิดทุกข์
    นิโรธ : มีความพอใจ ที่จะกินหรือไม่กินก็ได้
    มรรค : หาวิธีต่อสู้กับความอยากคือ ตัวกิเลสมาร ตัวกามในเรื่องการกิน พืจารณา ซ้ำๆๆ ว่า ทำไม่จึงอยากกิน กินแล้วจะเป็นโทษ หรือกืนเพื่อเอาประโยชน์ การรู้จักประมาณในการกิน

    “กิเลส แม้น้อยก็เหม็นมาก” เมื่อได้ตั้งศีลฝึกพิจารณาถึงโทษ-ประโยชน์ ก่อนที่จะกืนหรือไม่กินได้แต่ละครั้ง กินเอาปนะโยชน์ กินเป็นยา กืนเพื่อปรับสมดุล กินเพื่อฆ่ากิเลส ไม่หลงยึดติดอยู่กับรูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส ในอาหารชนิดนั้นๆ ก็ทำได้บ้างไม่ได้บ้าง แพ้กิเลสก็บ่อย ชนะกิเลสก็มี ครั้งนี้ก็เหมือนๆกับทุกครั้งที่ผ่านมา หลายครั้งต้องกดข่ม แต่ครั้งนี้ ดีขึ้นตรงที่ว่า ไม่ต้องกดข่ม ในที่สุด กิเลสมันย่อมอดได้ ไม่ดิ้นแล้ว หลังจากที่ได้ต่อสู้กันนานประมาณ2 ชั่วโมง การต่อสู้กับกิเลสนั้น “แพ้ชนะนั้นไม่สำคัญ” เอาที่พอใจ ใจพอ ไม่ทุกข์-ไม่สุข เฉยๆ ก็เบิกบานได้ ผาสุกแล้ว

  8. นางนงลักษณ์ สมศรี

    ชื่อเรื่อง :น้ำตาหอยทาก
    เนื้อเรื่อง :เป็นคนที่ถ้าจะทำอะไรถ้ามีฉันทะ และ รู้สึกถึงพลังดีดี ก็ที่จะทำด้วยความผาสุก ในวัยเด็ก ทำดีก็เสมอตัวถ้าทำผิดก็จะโดนดุโดนว่า หากนานๆจะมีผู้ใหญ่ ออกโรงปกป้องก็จะรู้สึกซาบซึ้งใจ น้ำตาไหลง่ายๆ หายโกรธที่โดนเข้าใจผิด ก็คิดว่าเวลาที่ผ่านไปนานหลายปีได้ถูกขัดเกลาจาก สังคม ทั้งทางตะวันออกและตะวันตก
    หากวันนี้ ถูกคนว่า หรือเข้าใจผิดเราจะไม่เถียงจะรับฟังด้วยสติ และถึงแม้ ยามรับฟังจะเกิดอาการกระตุกๆบ้าง ร้อนวูบวาบบ้าง แต่พอพี่น้องออกมาแลกเปลี่ยน ด้วยความเห็นใจและเข้าใจการทำงานเบื้องหลังของพวกเรา จึงเกิดน้ำตาซึมขึ้นมา ตอนนั้นรู้แล้วว่าภพเดิมกำลังจะกลับมาด้วยความชักช้าของการวางใจเหมือนทากคลาน เลยเกิดการเล่าสภาวธรรม พร้อมน้ำตาด้วยความประทับใจ ที่หมู่มวลพากันให้กำลังใจ หอยทาก ที่ไม่เท่าทันทุกข์ที่ทับถมมานานจนจะเปื่อยยุ่ยเป็นปุ๋ยในวันนี้
    ทุกข์ :ยังมีความหวั่นไหว ทั้งเรื่องที่เกิดดี และในเรื่องที่เป็นผัสสะ
    สมุทัย: เหตุก็เกิดจาก มีอคติ4 คือความลำเอียงที่ทำให้เสื่อม ที่ล้างไปไม่ถึง เป็นห่วงพี่น้องที่ทำงาน แล้วยังถูกกดดัน มีความพอไม่ใจ ก็มีใจอยากจะโต้ตอบ เพื่อบอกเหตุผล และปกป้องคนที่โดนกระทำ
    นิโรธ :ดับทุกข์นั้นด้วยการมองตามความเป็นจริง ว่าเราไปเปลี่ยนแปลงความคิดความเข้าใจให้ได้อย่างใจเราไม่ได้ หลีกเลี่ยงที่จะอวิวาทะกัน ทำหน้าที่ของตนด้วยการลดทุกข์ ไม่เพ่งโทษกันต่อไป เห็นใจกัน ล้างใจในข้อพร่องนั้น ทั้งของเราและพี่น้องท่านนั้นด้วย ไปทำงานอื่นที่ได้พลัง สารภาพความเป็นจริงกับหมู่ที่เรานับถือ และเชื่อมั่นในภูมิธรรม
    มรรค : วิบากดีและร้ายที่เกิดขึ้นครั้งนี้ ส่งผลดีตามมาคือรู้ว่ามีพี่น้องคอยช้อนช่วยกันอยู่ เพื่อ พัฒนา และทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงในหมู่ของพวกเรา เมื่อยอมวางใจที่ว่า เมื่อทำดีที่สุดแล้ว ผลที่จะเกิดขึ้นตามมายอมรับทั้งวิบากดีก็ได้ ไม่ดีก็ได้ด้วย ยอมให้คนอื่นเข้าใจผิดบ้างก็ได้ เมื่อยอมก็ไม่ได้หมายความว่าแพ้ แต่เป็นการยอมเพื่อที่จะไม่สร้างวิบากดีร้ายให้เกิดขึ้นสืบไป และได้ล้างความชิงชังในอดีต ให้ลดน้อยลงไปได้เรื่อยแม้จะยังไม่บรรลุในเรื่องนี้ เวลานี้ แต่ยินดีจะบำเพ็ญทำความดีเพื่อดันวิบากดีร้ายอออกไป และเหนี่ยวสิ่งดีงามที่เป็นกุศลให้เป็นคนดี มีความอดทนอดกลั้นมากยื่งขึ้นค่ะ

  9. น.ส ชรินรัตน์ ชุมจีด (น้ำน้อมศีล)รหัส 6112008004

    ส่งการบ้าน อริยสัจ4
    เรื่อง ความในใจของการได้รับหมอบหมายให้เป็นสื่อถ่ายทำรายการ(คำคมเพชรจากใจเพชร)*ครั้งแรก
    โดนที่เรายังไม่มีฉันทะ ยังไม่ยินดีที่จะทำ
    เนื่องจากพี่จิตอาสาท่านทาบทามให้ไปเป็นผู้ช่วยถ่ายรูปเบื้องหลังของการถ่ายทำรายการแต่พอเอาเข้าจริงๆพี่ๆจิตอาสาก็เมตตาให้โอกาสเราได้บำเพ็ญเป็นหนึ่งของทีมสื่อเลย(แบบงงๆค่ะ)
    แต่กิเลสมันบอกว่า เรารู้สึกยังไม่ยินดีที่จะทำตรงนี้เลย รู้สึกมันไม่ใช่ตัวเรา เราไม่ถนัดกลัวทำงานผิดพลาดออกมาได้ไม่ดี แต่ถ้าให้ไปตัดหญ้าทำกสิกรรม มันน่าจะดีกว่าเป็นไปได้มากกว่า
    แต่เราก็มาตรวจใจตัวเองว่าเราติดตรงไหน สรุปว่าเรากลัว ยึดมั่นถือมั่นว่าแล้วงานต้องออกมาดี เมื่อเกิดความกลัวกิเลสมันก็หลอกเราว่าเราทำไม่ได้เราไม่ถนัด
    แต่เมื่อเราวางใจได้ว่างานที่เราจะทำจะถนัดหรือไม่เราก็พร้อมที่จะบำเพ็ญและเรียนรู้ งานมันจะออกมาพร่องก็ได้ไม่พร่องก็ได้แต่ใจเราต้องไม่พร่องไม่ทุกข์
    ยินดีพอใจไร้กังวลกับการบำเพ็ญทุกฐานงานที่เราได้รับด้วยใจที่ผาสุก ตั้งจิตตั้งใจสื่อสารความจริงว่าใครจะได้รับประโยชน์แค่ไหนขอให้เค้าได้รับประโยชน์ที่เราสื่อสารไปและตรวจใจได้เรียนรู้ใจภายนอกภายว่า
    เราติดตัวไหนอยู่แล้วเราก็ได้ล้างกิเลสตัวนั้นได้เก็บเอาประโยชน์ในการที่เราได้ทำงานสื่อได้สื่อสารสิ่งที่่เป็นประโยชน์ให้กับตัวเองและผู้อื่นได้พ้นทุกข์์ไปตามลำดับค่ะ
    จากการทีได้ปฏิบัติงานก็ได้สภาวะธรรมที่ตรงกับ
    คำคมเพชรจากใจเพชร ที่ว่า ..
    *ความสำร็จของงานไม่ใช่ความสำเร็จของใจ
    ความสำเร็จของใจคือความสำเร็จของงาน
    คือใจที่ไร้ทุกข์ ใจที่ยินดี ใจที่ไม่ยึดมั่นถือมั่น
    เมื่อเราได้พยายามทำเต็มที่แล้ว
    งานจะสำเร็จหรือไม่สำเร็จก็ไม่ทุกข์ใจ
    ความยึดมั่นถือมั่น จะทำให้เกิดความพร่อง ความ
    พลาด ความทุกข์
    ล้าความยึดมั่นถือมั่นของใจได้สำเร็จคือ ความ
    สำเร็จที่แท้จริง
    สาธุค่ะ

  10. นาง โยธกา รือเซ็นแบรก์

    ใจโปร่งไม่โล่ง
    น้องสาวโทรบอกว่าเพื่อนรุ่นน้องอยากคุยกับเราแต่ติดต่อเราไม่ได้และขอเป็นเพื่อนทางเฟรชบุคเราก็ไม่รับ แต่เราไม่เห็น จึงฝากข้อความไปทางเมสเสจ เพื่อนรุ่นน้องตอบกลับมาขอให้พี่แผ่บุญให้ด้วยนะ.รุ่งขึ้นจึงโทรคุยกัน น้องป่วยเป็นมะเร็งลำไส้กระจายไปทั่วแล้ว ร่างกายแย่แล้ว แต่กำลังใจดีเข้มแข็งมากอยากคุยธรรมะกับพี่เราแนะนำก็เรื่องยา9เม็ด โดยเฉพาะยาเม็ดเลิศ คือธรรมรักษาโรคและบททบทวนธรรม และได้ส่ง คริปตอบปัญหาของท่านอาจารย์หมอเขียวให้ฟังด้วยแล้วแต่น้องจะรับได้แค่ใหนก็วางตามวิบากดีร้าย ( ปีที่แล้วเคยแนะนำไปแล้ว) วันนี้น้องส่งข้อความเดิมมาอีกให้เราแผ่บุญให้ด้วย และน้องวีดีโอมาหาแต่น้องไม่สะดวกคุยด้วยแต่คงอยากให้เราเห็นว่าเป็นอย่างไรแต่เห็นสภาพแล้วไม่ดีเลย ตรวจเห็นว่าใจตัวเอง ไม่ไปร่งไม่ไล่ง.
    ทุกข์: เพราะใจโปร่ง ไม่โล่ง
    สมุทัย:ชอบ-ที่จะเห็นสภาพน้องที่สดใสร่าเริง ไม่ชอบที่น้องในสภาพหมดแรงนอนซมเพราะการฉายแสง
    นิโรธ:วางใจ สุขใจ ไม่ชอบ,ไม่ชังแม้นว่าน้องจะอยู่ในสภาพใหนก็ตาม
    มรรค:พิจารณาไตร่ตรองหันกลับมามองใจตัวเราเอง สิ่งที่สำคัญไม่เอาทุกข์ของเขามาเป็นของเราและเล่าแนวทางการปฏิบัติเวลาเราเจ็บป่วยปฏิบัติกาย ใจอย่างไร เราทำเต็มที่แล้ว และช่วยเท่าเราทำได้ คือแนะนำน้องให้ตั้งศีลสู้โรค,เรื่องวิบากกรรมดี-ร้าย ให้ยอมรับกับสิ่งที่น้องเคยทำมาเบียดเบียนเขามาซึ่งน้องก็เข้าใจเรื่องนี้และ น้องก็ต้องชดใช้วิบากกรรมดี-ร้ายนั้นเอง แล้วแต่น้องจะทำได้แค่ใหน .แล้วช่วยน้องด้วยการทำใจของเรา ไม่กลัว,ไม่กังวล,ไม่หวั่นไหวเพื่อเป็นแรงเหนี่ยวนำคือเป็นการแผ่บุญให้น้อง อย่างที่น้องต้องการแล้ว กราบสาธุค่ะ.เจริญธรรมสำนึกดีค่ะ

  11. ตรงพุทธ ทองไพบูลย์

    กัวซาหลัง

    มีอาการปวดเมื่อยที่หลัง เลยจัดการกัวซาตัวเองไป ก็ขูดตามปกติ แต่เหมือนมีเม็ดอะไรสักอย่างขึ้นที่หลัง ก็ไม่ได้สนใจก็ขูดไป พอเสร็จมาดูเราขูดไปโดนเลยมีเลือดออกเล็กน้อย แล้วแม่มาเห็นแม่ออกแนวตกใจเล็ก ๆ บอกว่าเราขูดแรงไป มันจะช้ำนะ มันแรงไป

    ทุกข์ : อยากให้หายปวดหลัง
    สมุทัย : ปวดหลัง อยากหายเร็วเลยกัวซาหนักไปหน่อย มันมือไปนิดนึง มีใจที่อยากหายไว ใจร้อน
    นิโรธ : จะหายปวดหลังเร็ว หรือช้าก็ได้ หายเมื่อไรก็ได้ ไม่กังวล
    มรรค : ขั้นแรกคือ วางใจให้สบาย รู้เหตุว่าอาการที่เป็นเกิดจากอะไร แล้วแก้ที่ตรงนั้น แก้จากพฤติกรรมก่อน แล้วก็มาปรับสมดุลตาม เลือกใช้ตามความเหมาะสม ทำกัวซาก็ถูกแล้ว เพียงแต่ทำให้พอดี ไม่รีบเร่ง แก้ที่ใจก่อน

  12. ศิริพร ไตรยสุทธิ์

    เรื่อง การทำอาหารและการทานอาหารที่ไม่มีเนื้อสัตว์

    ทุกวันอาทิตย์เป็นวันครอบครัว บางทีเราทำอาหาร บางทีเราไปทานอาหารบ้านเขา อาหารหลักที่ทำหรือทานก็ยังมีเนื้อสัตว์ และก็มีอาหารที่ไม่มีเนื้อสัตว์ด้วย
    สำหรับอาหารที่เราทำ ที่มีเนื้อสัตว์ เราก็จะใช้วิธีการเขี่ยเนื้อสัตว์ออก ไม่ตักเนื้อสัตว์ เน้นทานอาหารที่ไม่มีเนื้อสัตว์
    ถ้าไปทานอาหารบ้านเขา เขาก็จะถามว่า ทำไมไม่ทาน ไม่อร่อยเหรอ เราก็มีความเกรงใจเขา ก็ทานเนื้อสัตว์บ้าง พยายามทานนิดเดียว ถ้าเขาไม่สังเกตุ เราก็จะไม่ทานเลย
    และพยายามพูดว่า จะลด ละ เลิกเนื้อสัตว์ ทุกครั้งที่คุยกัน เขาจะเป็นกังวลและเครียดมาก เพราะเขาเป็นห่วงเรา กลัวขาดสารอาหาร กลัวเราป่วย

    ทุกข์ คือ ความกังวล ความอึดอัดที่จะทานอาหารเนื้อสัตว์ เพื่อให้เขาสบายใจ
    สมุทัย คือ ความคาดหวังให้เขาเข้าใจ ไม่อยากให้เขากังกลเกี่ยวกับการไม่ทานเนื้อสัตว์ของเรา
    นิโรธ คือ เราบอกเขาไปแล้ว เขาจะเข้าใจก็ได้ ไม่เข้าใจก็ได้
    มรรค คือ ตัดสินใจบอกเขาว่า ถ้าเขามาทานอาหารบ้านเรา เราจะไม่ทำอาหารที่มีเนื้อสัตว์ แต่ยังมีไข่ เพื่อเขาจะสามารถได้ และถ้าเราไปบ้านเขา เราจะทานอาหารที่เขาทำตามปกติ เราจะไม่ทานอาหารที่มีเนื้อสัตว์เลย จะทานเฉพาะอาหารที่ไม่มีเนื้อสัตว์ที่เขาทำ เช่น สลัดต่างๆ หรือถ้าเขาเป็นกังวลมาก ๆ เราจะทำอาหารไปเอง แต่เรายังสามารถนั่งทานอาหารร่วมกันได้ตามปกติ
    การพิจารณาเพื่อล้างความกังวลที่อยากให้เขาเข้าใจ คือ วางใจ ไม่ยึดมั่นถือมั่นว่าเขาจะต้องเข้าใจเรา แต่เราจะปฏิบัติตัวตามปกติ ไม่มีอคติกับเขา ถ้าเขาไม่เข้าใจเรา เราจะไม่ทุกข์ใจ ทำดีที่เราแล้วก็เบิกบานแจ่มใส ดีกว่า

  13. นางบัณฑิตา โฟกท์ แบม มุกแสงธรรม

    เรื่อง กระเทียม
    ทุกข์ : อยากกินกระเทียม
    สมุทัย :ตั้งศีลงดกินกระเทียมและมีเหตุให้เตรียมอาหารสำหรับพ่อบ้านต้องใสกระเทียม เห็นกิเลสตัวชอบในกลิ่นกระเทียมและอยากกินกระเทียม
    นิโรธ : ไม่ชอบไม่ชังในกลิ่นกระเทียม เบิบานใจได้แม้จะไม่ได้กินกระเทียม
    มรรค : สงบใจระลึกถึงศีลที่ตั้งมาปฏิบัติ และ ทำให้ตัดใจในความชอบกลิ่นและความอยากกินกระเทียมหายไปภายในสิบนาที เบิกบานใจได้100%แม้จะไม่ได้กินกระเทียม

  14. ดิณห์ ไอราวัณวัฒน์

    รับแต่ของที่เขาให้

    อธิศีลเด่น ๆ ของผมที่ตั้งไว้ในใจคือ รับแต่ของที่เขาให้ ต้องการแต่ของที่เขาให้ …. ซึ่งวันนี้ก็ทำพลาดไป คือไปขอสิ่งที่เขายังไม่พร้อมจะให้ ในระหว่างประชุม zoom ก็มีเสียงรบกวนจากท่านที่ไม่ได้ปิดไมโครโฟน แต่เราก็ยังไม่ได้เป็น co-host เหมือนทุกที รอสักพักก็ยังดังอยู่ คนอื่นเขาไม่ได้ยินหรือยังไงก็ไม่รู้ แต่เราก็ได้ยินชัด ๆ มันก็กวน ๆ อยู่บ้าง ก็เลยแจ้งไปขอสิทธิ์ co-host

    พอแจ้งไป เขาก็ไม่ได้ให้มา เพราะอาจจะติดภารกิจอะไรอยู่ ก็เท่านั้นแหละ เริ่มระลึกได้ว่าเราไปขออะไรที่มันเกินความจริงในปัจจุบัน ความจริงคือมันยังไม่ได้ แต่เราจะไปเอามาเกินจริง เพื่อไปจัดการให้เรียบร้อยตามที่เรามุ่งหมาย

    ทุกข์ : ความอยากจะจัดการให้เรียบร้อย
    สมุทัย : ความยึดว่ามันจะต้องมีทางจัดการให้ทุกอย่างเรียบร้อยได้
    นิโรธ : มันจะวุ่นวายหรือเรียบร้อยก็ได้ เพราะมันก็ไม่ได้สำคัญไปกว่าใจเราที่เรียบร้อย
    มรรค : รู้ว่าผิดจากศีลที่ตั้งไว้ แล้วก็แก้กลับ ตรวจใจว่าทำไมถึงทำผิดศีล เพราะมันมีความอยากทำเกินหน้าที่ในปัจจุบันอยู่ ก็ทำความเข้าใจความจริงในปัจจุบัน ว่าหน้าที่ในปัจจุบันของเราคือฟัง ก็ฟังบรรยายปนกับเสียงรบกวนไปนั่นแหละ นี้คือความจริงที่วิบากกรรมเขาจะให้เราได้รับ เราก็ยินดีรับด้วยความเต็มใจ อย่าไปอยากได้ดีเกินจริง

  15. ชุติวรรณ แสงสำลี

    เก็บถ้วยชามอาหารเก่า ที่เหลือในตู้กับข้าวมาล้าง
    ทุกข์ มีถ้วยชามอาหารเก่าค้างคืนไว้
    สมุทัย ชอบที่ไม่มีถ้วยชามอาหารเก่าค้างคืน
    ชังที่มีถ้วยชามอาหารเก่าค้างคืน
    นิโรธ ยินดีในความไม่ชอบไม่ชังในถ้วยชามอาหารเก่าที่ค้างคืน
    มรรค เต็มใจรับ เต็มใจทำนำมาล้าง ก็ได้ประโยชน์ อาหารเก่าก็เป็นอินทรีวัตถุปลูกต้นไม้ใหม่หมุนเวียนกันไปเป็นห่วงโซ่ชีวิต
    คิดดี ทำดี กับตนเองและพี่น้องเข้าใจกัน ใจผาสุก
    วิบากดี

  16. ขวัญจิต เฟื่องฟู

    เรื่อง กลัวหาคำคมไม่ได้
    ทุกข์ กลัวหาคำคมไม่ได้
    สมุทัย ข้าพเจ้าได้เข้าไปเรียนโฟโต้ช้อปกับพี่น้อง โดนตัวเองมีหน้าที่หาคำคมเรื่องความดุดัน ก็คิดอยู่คำคมเกี่ยวกับความดุดันเป็นอย่างไงนอ ก็ลงมือหาอ่าน ฟังข้อความที่มันสะดุดใจเเล้วก็คิดว่ามันคมเเล้ว
    เเต่ในใจกิเลสมันบอกว่าคมพอหรือยัง ใช่เเน่เหรอ?
    นิโรธ ไม่ทุกข์ใจเเม้พี่น้องจะเห็นด้วยกับคำคมของเรา ใจเบิกบาน
    มรรค ตั้งสติ เเละทำอริยสัจ4 เมื่อเราทำเต็มที่เเล้วเราก็ต้องพร้อมปล่อยวาง
    นึกถึงคำที่อ.เทศน์ว่า เสนอดี สลายอัตตานี้ผาสุข เย่! ใจก็เบาขึ้น เเล้วพี่น้องจะเห็นดีกับคำคมด้วยหรือไม่ เราก็จะได้ฝึกวางตัวยึดดีถือดี เเละกล้าที่ทำเเละนำเสนอความคิด
    พอนึกถึงตอนนี้ความกลัวมันหายไปค่ะ จะฝึกทำบ่อยๆจนชิน จนเป็นนิส้ยคะ

Comments are closed.